woensdag, 31 januari 2018

Pas op! Ecologische regels zullen morgen de pulsvisserij nog verplicht maken. En dan..vlamingen?

Zoals vroeger reeds gemeld stemde het Europees Parlement begin dit jaar  voor een volledig verbod op pulskorvisserij. Dat zette kwaad bloed in Nederland want ruim 80 van hun vaartuigen zijn met een pulskor uitgerust. In Vlaanderen zijn er slechts twee schepen die de techniek gebruiken, om garnalen te vissen. Vlaams parlementslid Sabine Vermeulen (N-VA) vraagt zich af wat een verbod voor hen zou betekenen, en voor verder onderzoek door ILVO. Het één hangt samen met het ander leert het antwoord van de minister want de twee garnaalvissers maken deel uit van een ILVO-onderzoeksproject. “Als er een verbod komt, moeten we op zoek naar andere oplossingen voor het hoog brandstofverbruik, de hoge teruggooi en de intense bodemberoering door onze visserij”, zegt minister Schauvliege.

b_315976.jpg

De pulskor is geen algemeen aanvaarde vistechniek in de Europese wateren, maar mocht bij wijze van experiment toch worden toegepast. De Nederlandse vissers hebben gretig gebruikgemaakt van deze mogelijkheid. “Momenteel zijn ruim 80 van hun vaartuigen met een pulskor uitgerust”, weet volksvertegenwoordiger Sabine Vermeulen. Groot was dan ook de ontzetting bij onze Noorderburen toen het Europees Parlement begin dit jaar stemde voor een volledig verbod op de pulskortechniek. De Nederlandse Europarlementsleden Annie Schreijer-Pierink en Jan Huitema hekelen dat protectionisme aan de basis ligt van deze beslissing.

Vermeulen vraagt zich af of een verbod ook vervelende gevolgen zou hebben voor de Vlaamse vissersvloot. Ze spreekt met twee woorden omdat de stemming in het parlement niet betekent dat er onmiddellijk een eind komt aan de pulskorvisserij. Europese Commissie, Europees Parlement en de lidstaten moeten daarover nog tot een akkoord komen. Vlaams minister Joke Schauvliege, bevoegd voor visserij, noemt het belangrijk dat verder kan worden geëxperimenteerd met de pulstechnologie op voorwaarde dat eventuele negatieve effecten, op de visbestanden bijvoorbeeld, ook onderzocht worden “en verder onderzoek niet leidt tot ongelijkheid tussen onze vloot en een vloot uitgerust met pulskor”. De voorsprong die de Nederlandse visserij genomen had op zijn concurrenten ligt met andere woorden niet alleen in Frankrijk maar ook in Vlaanderen gevoelig.

Schauvliege: “We wensen zeker de langetermijneffecten te kennen vooraleer deze techniek op commerciële schaal wordt toegepast zodat, indien nodig, passende randvoorwaarden kunnen worden opgelegd.” De twee Vlaamse garnaalvissers die met de pulskor vissen in de zuidelijke Noordzee maken deel uit van een onderzoeksproject. “De amendementen laten volgens ons wel een opening voor onderzoek met innovatief vistuig om ongewenste vangsten te vermijden.” En stel dat het toch tot een absoluut verbod komt, wat dan? “Andere oplossingen zullen dan gezocht moeten worden voor de drie belangrijkste problemen van onze Vlaamse visserij: een hoog brandstofverbruik, intense bodemberoering door de sleepnetten en een hoge teruggooi van bijvangst die tegenwoordig aan wal moet worden gebracht.”

Met die problemen in het achterhoofd benadrukt de minister dat het kind niet met het badwater weggegooid mag worden. “De kans is groot dat onze visserij binnen afzienbare tijd zal worden geconfronteerd met verdere beperkingen wat toegang tot visgronden betreft, namelijk op die bodems die gevoelig zijn voor verstoring”, zegt Schauvliege. “Onze visserij is vooral actief op stenige bodems die bij uitstek geklasseerd worden als gevoelig. De pulskor biedt hier mogelijkheden, wat trouwens via onderzoek ondertussen is aangetoond.”

vrijdag, 26 januari 2018

Franse vissers blokkeren haven van Calais

 Franse vissers blokkeren haven van Calais uit onvrede met Nederlandse vissers

Bron: Belga

Franse vissers hebben vandaag urenlang de haven geblokkeerd van de noordelijke stad Calais. Ze vragen de Franse overheid zich uit te laten tegen de Nederlandse vissers die aan pulsvisserij doen: vissen met stroomstoten. "We voelen ons in de steek gelaten."

fffrrr.jpg

De vissers blokkeerden de haven zodat slechts één schip per uur de haven van Calais kon verlaten. Normaal zijn er zo'n 36 vertrekken gepland. Veel truckers die naar Calais wilden, werden door de Franse politie omgeleid via provinciale wegen. Ze konden dan naar Groot-Brittannië reizen via de Kanaaltunnel, maar dat leverde heel wat vertraging op.

Ook aan de andere kant van het Kanaal waren er vertragingen. Boten uit Dover vertrokken niet naar Calais. Daar liepen truckers een vertraging van zo'n anderhalf uur op. In de late namiddag beëindigden de vissers hun actie.

Pulsvisserij

De vissers voerden actie omdat ze meer steun van de Franse overheid voor de beroepstak willen. Ze willen vooral druk zetten op hun eigen overheid om pulsvisserij mee te verbieden. Daarbij worden vissen met stroomstootjes opgeschrikt en zo het net in gedreven. De goedkeuring daartoe ligt binnenkort op de onderhandelingstafel van de Raad van ministers van de Europese Unie. De Franse vissers willen dat Frankrijk daar tegen de praktijk stemt.

Pulsvisserij is vooral in Nederland big business. Vele vissers investeerden er de afgelopen jaren in de apparatuur om dat te kunnen doen. Groot was dan ook hun ongenoegen toen het Europese Parlement vorige week tégen de praktijk stemde. Eigenlijk was pulsvisserij altijd al verboden, maar de afgelopen vijf jaar gold er een uitzondering, bij wijze van test. Die wordt nu terug opgeheven. Franse vissers zijn fel gekant tegen de pulsvisserij. Ze vinden het een oneerlijke vorm van concurrentie voor kleinere vissers, die niet konden investeren in de dure apparatuur.

Binnenkort buigen de verschillende ministers van alle lidstaten zich echter nog over de materie. Meteen het startschot voor Nederland om druk uit te oefenen op hun Franse collega's om de praktijk toch toe te staan. Afgelopen weekend overlegde de Nederlandse minister van Landbouw Carola Schouten bijvoorbeeld nog met haar Franse evenknie, tot grote ergernis van de Franse vissers.

ffrr.jpg

maandag, 22 januari 2018

uropees akkoord over vangstmogelijkheden visserij in 2018

PERSMEDEDELING  JOKE SCHAUVLIEGE

 

Schauvliege_SNuytten.jpgJoke Schauvliege, Vlaams minister van Omgeving, Natuur en Landbouw, deelt mee dat er vanochtend een Europees akkoord over de vangstmogelijkheden van de visserij in 2018 is bereikt.

Elk jaar in december beslist Europa hoeveel vis de verschillende lidstaten het komende jaar mogen opvissen in de verschillende visgebieden. Het doel van de EU-commissie en minister Schauvliege bestaat erin om  de visbestanden verder op een duurzaam niveau te brengen en overbevissing te voorkomen. Ook de Belgische vissers zetten zich actief in voor de verduurzaming van de Noordzee. 
dfhert.pngDe beslissingen van worden onderbouwd door wetenschappelijke adviezen. Uit hun onderzoek blijkt dat de visserijbestanden die belangrijk zijn voor de Belgische visserij, de laatste jaren zijn geëvolueerd naar een duurzaam of bijna duurzaam peil, een trend die de vissers op zee al eerder signaleerden. Waar de bestanden het goed doen, werden de vangstmogelijkheden behouden of opgetrokken. Bij bestanden die het moeilijk hebben, werden de visserijmogelijkheden verlaagd, zodat de vissoort zich kan herstellen.

De bestanden van tong, kabeljauw, rog en pladijs in de Noordzee blijven gezond, dezelfde vangsten kunnen aangehouden worden. Het bestand voor pladijs bevindt zich de afgelopen jaren zelfs op een historisch hoog niveau.


In het Oostelijk deel van het Engels Kanaal herstelt het tongbestand, wat geleid heeft tot een stijging van het quotum met 25%. Hetzelfde geldt voor de Keltische Zee, waar 7% meer tong mag gevangen worden, en in de Golf van Gascogne met een stijging van 6%.

Voor de zeebaars en de paling stelt men het omgekeerde vast: er worden dan ook door alle lidstaten extra maatregelen genomen zodat deze bestanden zich kunnen herstellen. Er werd beslist dat de palingvangst op zee en in riviermondingen verboden wordt in de herfst, wanneer volwassen dieren ongeveer 6.000 kilometer naar de Sargassozee trekken om zich voort te planten.

De minister pleitte bij de Europese Commissie voor meer steun aan jonge starters in de visserij, omdat de sector kampt met een tekort aan opvolging. Zij heeft ook aandacht gevraagd voor de mogelijke gevolgen van de Brexit op onze vloot die een groot belang heeft in Britse wateren. 

Joke Schauvliege: “Het behouden van een duurzaam visbestand is belangrijk: bij een gezond bestand wordt van een vissoort niet meer opgevist dan er opnieuw aangroeit. Dankzij de inspanningen van onze vissers door selectief te vissen en door kwetsbare bestanden te beschermen, bereiken wij in de meeste gebieden dit niveau nu reeds. Bij kwetsbare bestanden blijven wij extra voorzichtig en nemen we maatregelen”.

zondag, 03 december 2017

De Oostendse haven mogen we in mogelijkheden niet onderschatten!!!

In de haven worden twee gigantische funderingen gebouwd voor de hoogspanningsstations van een Deens offshore windpark. “Deze primeur toont dat de Oostendse haven alle faciliteiten in huis heeft om internationaal mee te spelen”, zegt havenwoordvoerster Laure Martroye.

plat.jpg

Sinds mei bepalen drie grote kranen de skyline van Oostende. Ze staan op de REBO-terminal in de haven en worden ingezet voor de constructie van twee funderingen voor transformatorstations. De stations maken deel uit van het offshore windpark Kriegers Flak in de Baltische zee, ten oosten van Denemarken. Het windpark, dat uit twee delen bestaat, is in totaal 600 megawatt sterk en moet tegen 2022 zo’n 600.000 huishoudens van CO2-vrije elektriciteit voorzien. Nu slaan Jan De Nul en groep Smulders de handen in elkaar voor de bouw van twee gigantische funderingen voor die hoogspanningsstations. Terwijl Jan De Nul de betonnen funderingen bouwt op een ponton, zorgt Smulders voor de stalen buizen en platformen die er pal bovenop komen. Die staalconstructies werden afgelopen weekend vanuit Antwerpen naar Oostende verscheept. Nu worden ze op de betonnen funderingen geïnstalleerd.

Huzarenwerk

Een huzarenwerk, legt projectmanager Christopher Derycke van Jan De Nul uit. “De funderingen en stalen constructie hebben samen een gewicht van respectievelijk 10.000 ton, vergelijkbaar met het gewicht van de Eiffeltoren in Parijs, en 8.000 ton. Met een grote kraan worden de staalconstructies op de funderingen gezet. Dat moet zeer nauwkeurig gebeuren, omdat er meer dan 120 gaten zijn die met speciale bouten alles bijeen houden. 150 man is hiermee in de weer.” Dit jaar nog wordt het ponton met de totale constructie over zee naar Denemarken gesleept en ginds geïnstalleerd.

Het is de allereerste keer dat in Oostende een installatieactiviteit wordt uitgevoerd voor een niet-Belgisch windpark. “Deze primeur bewijst dat de Oostense haven alle nodige faciliteiten en voorzieningen in huis heeft om internationaal mee te spelen”, zegt havenwoordvoerster Laure Martroye. “De Belgische offshore windmarkt zit in volle expansie en wij spelen hierin een belangrijke rol als dienstencentrum of service haven. Zowel voor de havenactiviteiten, toeleveranciers als voor lokale tewerkstelling is de markt van windturbines op zee een juiste strategische keuze.” Dat beaamt ook Jan De Nul. “Oostende heeft alle voorzieningen die wij nodig hebben. De kade moet sterk genoeg zijn, en dat was bijvoorbeeld in Zeebrugge niet het geval. De haven van Antwerpen is dan weer te druk en niet diep genoeg voor deze activiteit”, legt Christopger Derycke uit. “Met ons bedrijf hebben we vanuit Oostende ook gewerkt aan het Nobelwindproject. De mensen, kennis en ervaring waren dus aanwezig.” In 2016 telde de haven 1.103 jobs, waarvan 366 in de offshore wind gerelateerde bedrijven.

Uit het Nieuwsblad

zaterdag, 25 november 2017

Het beleid over onze visserijsector in Vlaanderen

     Teveel vissen is niet duurzaam, te weinig vissen is niet rendabel.

 

Het overvalt me telkens dat, als je over de visserij spreekt met mensen die landinwaarts wonen en werken, hoe weinig er notie hebben van de complexiteit van regelgeving waarmee onze reders en vissers tegenwoordig geconfronteerd worden. Als je aan velen vraagt vanwaar het visje komt op hun bord, krijgt je het antwoord: ‘uit de supermarkt zeker?'.

De romantiek van het naar zee trekken en vissen om ten brode is jammer genoeg aan het wegdeemsteren en dit in een steeds versnellend tempo. De regelgeving speelt daar ongetwijfeld haar rol in.

Het Belgisch visserijbeleid staat niet op zichzelf. Het wordt bepaald door het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie. Het is gericht op de instandhouding van de mariene biologische hulpbronnen, zoals vissoorten en schaal- en schelpdieren, en op het beheer van de Europese visserijvloot. Het doel van het Europees GVB is de milieuduurzaamheid op lange termijn in de visserij- en aquacultuuractiviteiten te waarborgen en te zorgen voor positieve economische en sociale effecten voor vissers en de aanpalende bedrijven die van de visvangst afhankelijk zijn kustgemeenschappen. Toch is er voor bepaalde vissoorten sprake van overbevissing. Daardoor komt het visbestand in gevaar, maar ook de visserijsector op vlak van productiviteit. Daarom legt het GVB vangstbeperkingen op om het visbestand op lange termijn in stand te houden. Verder legt het GVB vast in welke gebieden de visserij verboden is teneinde jonge vis en paaivis te beschermen en bepaalt het de normen voor vistuig en de minimumgrootte van gevangen vis. Het is uiteindelijk de Raad van de Europese Unie die, op grond van cijfers en aanbevelingen van de wetenschappers, de vangstmogelijkheden vastlegt evenals de totaal toegestane vangsten (TAC), naargelang de toestand en de productiviteit van de visbestanden. De Totaal Toegestane vangsten worden dan verdeeld. Elke betrokken lidstaat bekomt nationale quota.

 

Doelstellingen voor België

visgronden09-06-2009_klein.png

In 1994 kwam er een samenwerkingsakkoord tussen de federale overheid, de Gemeenschappen en de Gewesten. Het Vlaams Gewest (nogal logisch) is exclusief bevoegd voor zeevisserij. In het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt alleen de sportieve visserij en zoetwatervisteelt (vooral forel) beoefend.

De Belgische vloot werd de afgelopen jaren sterk afgebouwd om de capaciteit (motorvermogen en tonnage) aan te passen aan de vangstmogelijkheden en de rendabiliteit van de sector te verbeteren. België heeft op die manier zijn bijdrage geleverd aan de vermindering van de overcapaciteit van de Europese vloot. De Belgische vloot bestaat uit 65 vaartuigen (waarvan een dertigtal aangekocht en dus eigendom van Nederlanders.  Nederlandse eigendom)die meestal boomkorren gebruiken die geschikt zijn voor de vangst van platvis (tong, schol, tarbot, pladijs…). Uitgedrukt in marktwaarde is tong goed voor een 50% van de totale aanvoer van de Belgische vloot. Verder bestaat de aanvoer uit kabeljauw en 15% schaal- en schelpdieren, vooral garnalen en sint-jakobsschelpen.

 

De visserijgebieden in België bevinden zich voornamelijk in de Noordzee, in het Kanaal, in de Ierse Zee, in de Keltische Zee en (in mindere mate) in de Golf van Biskaje. De totale aanvoer bedraagt ongeveer 20.000 ton. De vangsten worden in België voor het leeuwendeel gelost in de havens van Zeebrugge (55%) en Oostende (25%), de rest voornamelijk in Nederland (15%).

Met de hervorming van het GVB in 2014 zijn er begrenzingen vastgelegd van de vangst hoeveelheden om de soorten te beschermen tegen uitroeiing of mooier gezegd, overbevissing.

Tussen 2015 en 2020 moet de duurzaamheid van alle vissoorten geleidelijk worden bereikt. Men noemt dit een maximale duurzame opbrengst (MDO) . Teveel vissen is niet duurzaam, te weinig vissen is niet rendabel. De MDO is het beste instrument om de visserij zowel duurzaam als rendabel te maken.

teruggooi.jpg

Een andere verworvenheid van de hervorming van het GVB is de geleidelijke afschaffing van de teruggooi in zee, die erin bestaat ongewenste bijvangsten overboord te gooien. Het verbod op teruggooi gaat samen met de invoering van de aanlandingsverplichting van de gevangen vis. Het is immers zo dat ongeveer 25% van de gevangen vis wordt teruggegooid, maar dat hun overlevingskans zeer klein is (wat onze vissers ontkennen. Bijvangsten kunnen bestaan uit vissen van te kleine afmetingen of uit soorten waarvan de vangst verboden is of waarvoor vangstbeperkingen gelden. Om dit soort verspilling tegen te gaan, wordt tussen 2015 en 2019 de verplichting ingevoerd om alle gevangen vis aan land te brengen, behalve wanneer het soorten betreft waarvan de vangst verboden is en de soorten worden gekenmerkt door een hoge overlevingskans na de teruggooi. Op basis van de vaststelling dat een bepaald percentage teruggooi onvermijdelijk is, is België voorstander van de ontwikkeling van selectievere vistuigen en de toepassing van vistechnieken waarbij teruggooi zoveel mogelijk beperkt blijft.

Daarenboven heeft België recht op middelen uit het Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij dat voor de periode 2014-2020 over een budget van 6,4 miljard euro beschikt. Met deze middelen kan ons land jonge reders en aquacultuurproducenten helpen en de toepassing van alternatieve en milieuvriendelijke vistechnieken stimuleren.

Op internationaal niveau steunt België het engagement van de Europese Unie om Illegale, Onaangegeven en Ongereglementeerde visserij (IOO) te bestrijden.

IOO-visserij vormt een ernstige bedreiging voor de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in oceanen en zeeën overal ter wereld en heeft ook ernstige nadelige gevolgen op sociaal en economisch gebied voor vissers die zich wel aan de regels houden. IOO-visserij vormt naar schatting 15% van de visvangst wereldwijd. De Europese Unie publiceert ook een zwarte lijst van vaartuigen en niet-meewerkende landen en legt sancties op aan overtreders.

Moge bovenstaande info wat meer inzicht bieden wat onze vissers beogen en waarmee ze af te rekenen hebben... als wat Europa oplegt realistisch is.

terug.jpeg

dinsdag, 14 november 2017

WFD - 2017 - Nieuwpoort .....................SAVE THE DATE 21 november 2017

 

World Fisheries Day 2017

Belgium 21 november 

 

affiche worldfisheries day 2017.jpg

741.000 euro Vlaams geld voor onderzoek naar duurzame netten voor ons vissers.

Vlaams minister van Visserij Joke Schauvliege trekt 741.000 euro uit voor onderzoek naar duurzame netten, het zogenaamde combituig dat vooral de bijvangst moet terugdringen. De sector had daar zelf om gevraagd en reageert tevreden. Het combituig, een hoogtechnologisch werktuig dat ongewenste vissen uit de netten kan laten ontsnappen, kan de brandstofkosten drukken, de zeebodem minder beschadigen, en daarnaast wordt ook de bijvangst teruggedrongen. 

10-1200x400_c.jpg

De Vlaamse regering voorziet 741.000 euro voor onderzoek dat de visvangst duurzamer moet maken. "Vanuit de sector nemen we heel wat initiatieven om de milieu-impact te verkleinen”, aldus Emiel Brouckaert, directeur van de Rederscentrale. “Onderzoek naar het combituig hebben we zelf gevraagd. Een aantal technieken zijn nog onvoldoende wetenschappelijk onderzocht en beschreven, waaronder deze methode.”

Het combituig, een hoogtechnologisch werktuig dat ongewenste vissen uit de netten kan laten ontsnappen of zelfs kan vermijden dat ze daar belanden, kan drie voordelen hebben. Enerzijds kan het de brandstofkosten drukken en dus ook de uitstoot, anderzijds wordt de algemene impact op het ecosysteem verkleind doordat onder meer de bodem minder beschadigd wordt en bovendien wordt ook de bijvangst teruggedrongen. Ongewenste bijvangst moet namelijk weer overboord gegooid worden.

"Het onderzoek is specifiek bedoeld voor de Vlaamse visserij en de Vlaamse visgronden", zegt Bouckaert. "Als de resultaten van het Instituut voor Landbouw- en Visserijonderoek (ILVO) goed zijn, dan hoeft dat niet noodzakelijk een grote kost te betekenen voor onze vloot. Mits enkele kleine aanpassingen kan de methode al toegepast worden. Bovendien hebben vissers nu al tuig om gericht te vissen op bepaalde vissoorten, dit kan er dan bij komen." 

woensdag, 08 november 2017

De Vlaamse visserijsector krijgt door de quotavoorstellen van de EU goed nieuws!!!

Visbakken.jpgDe Europese Commissie heeft haar voorstellen voor de visvangst in de Atlantische Oceaan en de Noordzee voor volgend jaar gepresenteerd. Daaruit blijkt dat de Commissie onder meer de vangstquota voor verscheidene tongbestanden wil optrekken. Voor de Vlaamse visserijsector, die een flink deel van de omzet uit tong haalt, lijken die voorstellen op het eerste zicht dan ook gunstig nieuws. Een definitieve beslissing valt er na de Visserijraad van 11 en 12 december.

De jaarlijkse Europese vangstquota moeten ervoor zorgen dat vissers voldoende vis kunnen bovenhalen zonder de duurzaamheid van de visbestanden in gevaar te brengen. Volgens de Commissie zijn een aantal van die belangrijke visbestanden aan de beterhand. Zo nemen de tongbestanden in de Noordzee bijvoorbeeld opnieuw in omvang toe. Het maakt dat de Commissie kan voorstellen om de toegestane vangstmogelijkheden voor een aantal bestanden te verhogen. Dat geldt met name in het oostelijke deel van het Kanaal en in de Golf van Biskaje.

In totaal verhoogt de Commissie de quota voor 19 visbestanden, waaronder ook langoustine in de Noordzee en een aantal scholbestanden. Voor 14 bestanden blijven de vangstmogelijkheden stabiel ten opzichte van vorig jaar en voor 25 bestanden wordt het plafond verlaagd. Het gaat dan onder meer over schol in de Keltische Zee. De visserij op aal wordt zelfs helemaal verboden, omwille van de penibele toestand van het bestand. Later dit jaar zal de Commissie ook nog aanvullende quota voorstellen voor die vissers die onder de aanlandingsplicht vallen.

Op 11 en 12 december komen de Europese ministers in Brussel bijeen om de laatste, vaak nachtelijke onderhandelingen over de quota te voeren. De Europese Unie heeft zich tot doel gesteld dat tegen 2020 alle visbestanden op een duurzaam niveau bevist moeten worden.  

vrijdag, 03 november 2017

Hoe zit het nu eigenlijk!!! Zijn sleepnetten nu goed of slecht voor de visvangst???

Het aantal dieren in de Noordzee is de afgelopen 25 jaar flink achteruitgegaan, zo blijkt uit een rapport van het Wereld Natuur Fonds over biodiversiteit (periode 1990-2015), waarvoor het Nederlandse statistisch instituut CBS berekeningen heeft gedaan. De daling is vooral te wijten aan de teruggang van het zeebodemleven, zoals schelpdieren, kreeftachtigen en zee-egels, dat te lijden had van de boomkorvisserij. Het aantal zeevissen en zeevogels veranderde in deze periode niet of nauwelijks.

De ongeveer 140 soorten dieren die in de Noordzee voorkomen zijn gemiddeld met meer dan 30 procent afgenomen, zo blijkt uit het rapport. De afname komt voor een belangrijk deel op het conto van de boomkorvisserij. Deze methode, waarbij sleepnetten met kettingen over de zeebodem worden getrokken, is weliswaar op zijn retour, maar er is er nog geen herstel. Een andere belangrijke oorzaak is de klimaatverandering, waardoor opgroeiende vissen op jongere leeftijd wegtrekken.

boomkorvisserij1.jpg

In Belgische wateren vist het gros van de vissersvloot met de boomkor. Gezien de impact ervan op het bodemleven en het hoge brandstofgebruik, wordt er gezocht naar alternatieven. Eén daarvan is pulsvissen. Daarbij wordt het schrikeffect van de kettingen vervangen door elektrische stimulatie door elektrodes die in de netopening gehangen worden. Deze produceren elektrische pulsen die een garnaal doet opspringen of tong doet verkrampen waardoor deze ook zonder kettingen gevangen kunnen worden. Dit resulteert in een vermindering van bijvangst, bodemimpact en brandstofverbruik. In de Noordzee maken al bijna 100 vaartuigen, voornamelijk Nederlandse, gebruik van elektrische stimulatie.

In de Oosterschelde en Westerschelde is het beeld anders dan in de Noordzee. Daar boekte het dierenleven over de hele linie een lichte vooruitgang. In de Waddenzee, waar de mechanische kokkelvisserij is gestopt, en aan de kust is geen sprake van achteruitgang. De toename van de bruinvis in het Nederlandse deel van de Noordzee komt vooral doordat ecosystemen elders veranderen.

Europese vissers vrezen dat de Britse wateren na de brexit voor hen gesloten worden.

 

Naamlos.pngVissers uit negen Europese landen die gebruikmaken van de Britse wateren hebben een verklaring ondertekend die de visserij hoog op de agenda moet plaatsen tijdens de onderhandelingen over het Britse vertrek uit de Europese Unie. Zij vrezen immers dat zij na de brexit geen toegang meer zullen krijgen tot de Britse wateren. De negen landen verenigden zich in het platform EUFA (European Fisheries Alliance). Nederland en België zijn voortrekkers van het project.

Volgens de visserijconventie van 1964 mogen Europese vissers binnen zes tot twaalf mijl van de Britse kust vissen. Sinds Groot-Brittannië beslist heeft om zich terug te trekken uit de EU, liet de Britse regering verstaan dat het deze conventie wil beëindigen. Er gaan stemmen op om de Britse wateren af te sluiten voor vissers uit andere landen tot 200 mijl buiten de kust. Als de conventie van 1964 wordt stopgezet, betekent dit ook dat de Britten zelf het recht verliezen om binnen twaalf mijl van de Europese kust te vissen.

Als de Britse wateren na de brexit gesloten blijven voor andere Europese vissers, dan kan dat wel belangrijke gevolgen hebben voor de visserij, niet in het minst voor België. Tussen 2006 en 2015 kwam ongeveer 52 procent van de Belgische vangst uit Britse wateren, goed voor zelfs 59 procent van de omzet. Dat komt omdat er vooral op tong wordt gevist, dat algemeen genomen veel opbrengt.

De gemeenten Urk en Brugge namen daarom het initiatief om samen iets op touw te zetten met de Nederlandse en Belgische havens en vissers, maar dat mondde uiteindelijk uit in EUFA, dat negen Europese landen verenigt. Er werd ook een verklaring opgesteld die afgelopen maandag in het Spaanse Santiago de Compostela werd ondertekend. EUFA en die verklaring moeten de belangen van de visserij behartigen tijdens de onderhandelingen. Meer dan 60 lokale en regionale overheden sloten zich al aan bij die verklaring, waaronder West-Vlaanderen, Nieuwpoort, Zeebrugge, Oostende en Knokke-Heist. De verklaring wordt ook gestuurd naar bevoegd Vlaams minister Joke Schauvliege, samen met een symbolische geknoopte zanddoek.

Volgens de rederscentrale gaan overal stemmen op, ook in Groot-Brittannië, om te opteren voor een "zachte Brexit", maar toch blijft de centrale op haar hoede. "Als de Britse wateren volledig afgesloten worden, dan kan dat nefast zijn voor de Belgische visserij, maar we gaan voorlopig niet uit van een 'worst case scenario'", aldus Emiel Brouckaert van de Rederscentrale. Voorlopig is visserij nog geen item op de onderhandelingstafel, maar de sector wil klaar zijn tegen de start van die onderhandelingen over de relaties met Groot-Brittannië na de brexit eind maart 2019. 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende